Aside

ΔΗΛΩΣΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΕ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ ΑΤΥΧΗΜΑ, ΓΙΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ – ΑΠΟΒΟΛΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ.

ΑΡ. ΑΡΧΕΙΟΥ ΜΑΣ 1992

Στην αστική δίκη οι ενάγοντες δεν επιφυλάχθηκαν ως προς το δικαίωμά τους για την ηθική βλάβη. Στην ποινική δίκη παραστάθηκαν για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, επικουρικά δε για την υποστήριξη της κατηγορίας. Υποβάλλαμε ένσταση ως προς την παράσταση της πολιτικής αγωγής, αφού στη συγκεκριμένη περίπτωση αφενός οι ενάγοντες δεν είχαν επιφυλαχθεί με την αγωγή τους ως προς την ηθική τους βλάβη, αφετέρου δεν δικαιολογείται παράσταση πολιτικής αγωγής προς υποστήριξη της κατηγορίας, στην συγκεκριμένη περίπτωση (πχ η έννοια του υπαλλήλου ως προς τον κατηγορούμενο, ή έφεση εισαγγελέα επί προηγούμενης αθωωτικής κλπ). Ή έλλειψη πρόνοιας επιφύλαξης κατά την αστική δίκη δεν διορθώνεται ούτε αναπληρώνεται με δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής προς υποστήριξη της κατηγορίας. Το Δικαστήριο αφού διέταξε την αποβολή της πολιτικής αγωγής, συνυπολογίζοντας τη μεγάλη συνυπαιτιότητα αλλά και το συντρέχον πταίσμα του θανόντος καταδίκασε τον κατηγορούμενο σε φυλάκιση 7 μηνών με αναστολή.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ 30-6-2015

 

Aside

ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ ΑΤΥΧΗΜΑ

ΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΤΑΚΤΙΚΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΔΙΑΔΙΚΟΥΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΥΠΑΙΤΙΟΤΗΤΑ – ΔΙΑΤΡΟΦΕΣ ΓΙΑ ΕΠΟΜΕΝΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ – ΔΙΠΛΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΥΝΥΠΑΙΤΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΕΧΟΝΤΟΣ ΠΤΑΙΣΜΑΤΟΣ – ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΔΙΑΤΡΟΦΩΝ – ΠΟΙΑ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΒΛΕΠΤΗ.

Άρθρα 10, Ν. 489/1976, 928, 937 ΑΚ,

ΑΡ. ΑΡΧΕΙΟΥ ΜΑΣ 1992

Οι ενάγοντες στην αγωγή τους ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας, εκθέτουν ότι έλαβε χώρα τροχαίο αυτοκινητικό ατύχημα μεταξύ του οδηγού δικύκλου μοτοποδηλάτου – συζύγου της πρώτης και πατέρα των λοιπών εναγόντων, και του εναγομένου οδηγού αυτοκινήτου, ασφαλισμένου για την έναντι τρίτων ασφαλιστική ευθύνη στη δεύτερη εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία, με συνέπεια τον θανάσιμο τραυματισμό του πρώτου οδηγού μοτοποδηλάτου. Το ανωτέρω Δικαστήριο με προηγούμενη απόφασή του, η οποία αποτελεί δεδικασμένο για την κρινόμενη υπόθεση όσον αφορά τα προδικαστικά της ζητήματα (όπως ο βαθμός συνυπαιτιότητας) απεφάνθη για την κατά 30% υπαιτιότητα του οδηγού του αυτοκινήτου, 70% συνυπαιτιότητα του θανόντος στην επέλευση του αποτελέσματος και επιπλέον, απόδοση στον θανόντα συντρέχοντος πταίσματος σε ποσοστό 20% στην επέλευση των συνεπειών αυτού στο θανάσιμο τραυματισμό του, επειδή δεν φορούσε προστατευτικό κράνος. Τρόπος διπλού υπολογισμού ποσοστού συνυπαιτιότητας και συντρέχοντος πταίσματος.

Το αίτημα για αποζημίωση των εναγόντων λόγω στέρησης διατροφής τους για το διάστημα 2010 έως 2017 κατά της εντολέως μας ασφαλιστικής, το οποίο εγείρουν στην τελευταία αγωγή τους απορρίφθηκε ως κατ’ ουσίαν αβάσιμο, λόγω της διετούς (τότε) παραγραφής της ευθύνης του ασφαλιστή έναντι του παθόντος.

Συγκεκριμένα το ανωτέρω Δικαστήριο δέχτηκε ότι από το χρόνο θανάτου του παθόντος το 1997 ήταν προβλεπτή με απόλυτη βεβαιότητα η στέρηση διατροφής και λοιπών υπηρεσιών που θα υφίσταντο στο μέλλον οι ενάγοντες από τον κατά το νόμο υπόχρεο για παροχή τους σύζυγο και πατέρα τους. Από το 1997 γεννήθηκε υπέρ αυτών αξίωση αποζημιώσεως για ολόκληρη τη ζημία θετική και αποθετική παρούσα ή μέλλουσα, η δε παραγραφή της αξιώσεως αυτής εφόσον στην κρινόμενη περίπτωση στρέφεται αποκλειστικά κατά της εναγομένης ασφαλιστικής (αφού είχε γίνει παραίτηση από το δικόγραφο της αγωγής για τον πρώτο εναγόμενο) είναι διετής και κατισχύει της πενταετούς 937ΑΚ. Επίσης δεν αποδείχτηκε ότι όλη η αξίωση των εναγόντων βεβαιώθηκε με τελεσίδικη δικαστική απόφαση (δηλαδή και η αποζημίωση των εναγόντων για την περίοδο που αφορά η υπό κρίση αγωγή) και ως εκ τούτου δεν παρατάθηκε ο χρόνος παραγραφής της σε εικοσαετή.

     ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ 30-6-2015

 

Aside

 ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ ΑΤΥΧΗΜΑ

Αδικοπραξία – Ισχυρισμός περί ανωτέρας βίας λόγω θραύσης ελαστικού ως γεννεσιουργός αιτία του ατυχήματος. Ορισμός ανωτέρας βίας και ποιος φέρει τον κίνδυνο αυτής – εύλογη αποζημίωση. Διαφορές από αδικοπραξία και πλήρη αποζημίωση. Οικείοι. Οδήγηση υπό την επήρεια μέθης ως λόγος εξαίρεσης από την ασφαλιστική κάλυψη. Αδιάφορη η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ υπαιτιότητας και ζημιογόνου αποτελέσματος για την εξαίρεση από την ασφαλιστική κάλυψη, καθότι η μέθη ενέχει τον τυπικό κίνδυνο πρόκλησης ατυχήματος. Παρεμπίπτουσα αγωγή.

ΕΟ Πρέβεζας – Ιωαννίνων.

Άρθρα Ν. Γ (κόπα) Ν/1911, 928, 932, 1485, 1486, 1493, 1389, 1390 ΑΚ αρθρ 6 παρ.6 του Ν. 489/1976, αρ.42 ΚΟΚ, αρ. 25 Κ4/585/1978 ΑΥΕ.

ΑΡ. ΑΡΧΕΙΟΥ ΜΑΣ 581

Ο εναγόμενος οδηγώντας ΔΧΕ αυτοκίνητο (ταξί) ιδιοκτησίας του καθώς πλησίαζε προς το 9ο χιλιόμετρο της Εθνικής οδού Πρέβεζας – Ιωαννίνων δεν ρύθμισε την ταχύτητά του ανάλογα και ενώ βρισκόταν πάνω σε στροφή, επιχείρησε να προσπεράσει προπορευόμενο όχημα σε σημείο που δεν επιτρεπόταν με συνέπεια να χάσει τον έλεγχο του οχήματός του και εισερχόμενο στο αντίθετο ρεύμα πορείας να συγκρουσθεί με ΙΧΕ αυτοκίνητο. Αποτέλεσμα της σύγκρουσης ήταν ο θανάσιμος τραυματισμός του οδηγού του και η ολοσχερής καταστροφή του ΙΧΕ αυτοκινήτου.

Οι συγγενείς του θανόντος άσκησαν αγωγή κατά του οδηγού του ΔΧΕ αυτοκινήτου και κατά της ασφαλιστικής του εταιρίας αποζημίωση: για χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, στέρηση διατροφής, έξοδα κηδείας, και την ολοσχερή καταστροφή του αυτοκινήτου που περιήλθε στη σύζυγο ως εξαίρετο.

Προσδιορισμός έννοιας «οικείων».

Άσκηση παρεμπίπτουσας αγωγής της ασφαλιστικής εταιρίας κατά του πρώτου εναγομένου οδηγού του ΔΧΕ (ταξί) λόγω οδήγησης υπό την επίδραση αιθυλικής αλκοόλης.

Ισχυρισμός περί ανωτέρας βίας λόγω θραύσης ελαστικού ως γεννεσιουργός αιτία του ατυχήματος. Ορισμός ανωτέρας βίας και ποιος φέρει τον κίνδυνο αυτής – εύλογη αποζημίωση.

Αποκλειστική υπαιτιότητα του πρώτου εναγομένου.

Δεκτή η παρεμπίπτουσα αγωγή της ασφαλιστικής εταιρίας κατά του εναγομένου με την αιτιολογία της επήρειας οινοπνεύματος του οδηγού που αποτελεί λόγο εξαίρεσης από την ασφαλιστική κάλυψη. Ο ισχυρισμός του τελευταίου περί μη υπάρξεως αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της μέθης και του ατυχήματος κρίθηκε ως μη νόμιμος και απορρίφθηκε με την αιτιολογία ότι : « … στις περιπτώσεις παραβάσεως ασφαλιστικού βάρους του άρθρου 25 της Κ 4/585/1979 ΑΥΕ δεν ερευνάται καν η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παραβάσεως του ασφαλιστικού βάρους και της ζημίας καθώς οι ανωτέρω παραβάσεις μεταξύ των οποίων και η μέθη, ενέχουν τον τυπικό κίνδυνο πρόκλησης ατυχήματος σε τρίτο πρόσωπο και συνδυάζονται για το λόγο αυτό με βαρύτερη κύρωση σε βάρος του ασφαλισμένου (βλ Κρητικός σελ 597 – 598, αριθμ. 1728 – 1731). Διάφορη αιτιολογία από την απόφαση του Εφετείου που απέρριψε απλά ως αβάσιμο τον ισχυρισμό.

Ενώπιον του Εφετείου Ιωαννίνων ασκήθηκαν τρεις διαφορετικές εφέσεις με εκκαλούντες την ασφαλιστική εταιρεία, τους ενάγοντες και τον οδηγό του ζημιογόνου. Το Εφετείο δέχθηκε ότι δεν υπάγονται στην έννοια του οικείου οι γαμβροί επ’ αδερφή και οι κουνιάδοι.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πρέβεζας έκρινε ένοχο τον οδηγό του ΙΧ και τον καταδίκασε σε φυλάκιση δυόμιση ετών για ανθρωποκτονία από αμέλεια με αναστολή.

 

         ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ 30-6-2015

 

Aside

ΠΟΙΝΙΚΟ – ΑΔΙΚΟΠΡΑΞΙΑ

Άρθρα 914 ΑΚ, 216, 375, 386 ΠΚ, 457-459, 460-463 ΚΠολΔ

 

ΑΡ. ΑΡΧΕΙΟΥ ΜΑΣ 2574

ΑΠΑΤΗ – ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ – ΥΠΕΞΑΙΡΕΣΗ

Η υπόθεση αφορά μεγάλη υπόθεση κακουργηματικής απάτης, πλαστογραφίας και υπεξαίρεσης που εκτυλίχθηκε στην Ήπειρο.

Η ενάγουσα ανώνυμη εταιρία δραστηριοποιείται στην παραγωγή, και εμπορία γαλακτοκομικών προϊόντων διατηρώντας μεγάλο εργοστάσιο. Με αγωγή της ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων, ισχυρίστηκε ότι ο Διευθυντής του εργοστασίου της, απέστειλε επιστολές στην εταιρεία, με τις οποίες εισηγούνταν να χορηγηθούν από την τελευταία χρηματικά ποσά στους εναγομένους – φερόμενους ως κτηνοτρόφους, ως προκαταβολές για την προμήθεια γάλακτος από τους τελευταίους στην ανωτέρω ανώνυμη εταιρεία. Ο Διευθυντής παρίστανε εν γνώση του ψευδώς στους εκπροσώπους της, (Πρόεδρο του Δ.Σ. και Διευθυντή Χρηματοδοτήσεων), ότι είχε ελέγξει τις κτηνοτροφικές τους μονάδες και ότι αυτοί πληρούσαν τις προϋποθέσεις για να λάβουν τις προκαταβολές, ήτοι κατείχαν μονάδες ζώων και μπορούσαν να παράγουν συγκεκριμένες ποσότητες γάλακτος ετησίως. Αντιθέτως, η αλήθεια ήταν ότι οι αναφερόμενοι στις εισηγήσεις – επιστολές του Διευθυντή κτηνοτρόφοι, δεν δικαιούνταν προκαταβολές διότι δεν είχαν σχέση με την κτηνοτροφία και μάλιστα δεν κατείχαν καν ζώα.

Η ενάγουσα – εταιρεία ισχυρίστηκε επίσης ότι κάποιοι από τους εναγόμενους αγρότες, παριστάνοντας ψευδώς ότι είχαν παραδώσει ποσότητες γάλατος, νόθευσαν τις αναφερόμενες στην αγωγή επιταγές εκδόσεως της ίδιας (ενάγουσας) θέτοντας στην θέση της οπισθογράφησης, κατ’ απομίμηση, την υπογραφή του εις διαταγή δικαιούχου και, στη συνέχεια, παραπλανώντας τους υπαλλήλους της πληρώτριας Τράπεζας εμφάνισαν ως δικαιούχοι τις επιταγές αυτές προς πληρωμή και εισέπραξαν τα ποσά τους ζημιώνοντας έτσι την περιουσία της.

Η ενάγουσα ισχυρίζονταν ότι οι δύο εντολείς μας, παρέστησαν εν γνώσει τους ψευδώς στους εκπροσώπους της, ότι είναι κάτοχοι ζώων και κτηνοτρόφοι με σκοπό να εισπράξουν διάφορα ποσά από την εταιρεία για την προμήθεια γάλακτος. Το ανωτέρω Δικαστήριο δέχτηκε τις ενστάσεις πλαστότητας και για τους δύο εναγομένους εντολείς μας και απέρριψε την αγωγή για τα πρόσωπά τους καθώς αποδείχτηκε ότι οι επιταγές που εκδόθηκαν σε διαταγή τους δεν παραλείφθηκαν ποτέ από τους ίδιους αλλά νοθεύτηκαν και εισπράχθηκαν από άλλα πρόσωπα, υπαλλήλους της ενάγουσας οι οποίοι έχοντας συστήσει ολόκληρο κύκλωμα, λειτουργούσαν εν αγνοία των κτηνοτρόφων που φέρονταν ως δικαιούχοι. Έτσι οπισθογραφούσαν μεταξύ τους τις επιταγές και εισέπρατταν την αξία τους. Προκειμένου δε να μην γίνεται αντιληπτή η δράση τους κατά την καταμέτρηση του βάρους, νόθευαν το γάλα που παρέδιδαν στο εργοστάσιο προσθέτοντας ποσότητες νερού.

Ο ένας εκ των εντολέων μας ηλικίας 75 ετών, εμφανίζονταν ως «νέος αγρότης», ενώ ο δεύτερος εμφανίζονταν ως κτηνοτρόφος, ενώ δεν κατείχε ζώα, ούτε είχε ασχοληθεί ποτέ με την κτηνοτροφία. Κανείς εκ των δύο δεν είχε υποβάλει ποτέ αίτημα συνεργασίας στην ενάγουσα, ούτε γνώριζε την χρήση και εμπλοκή του ονόματός του.

Το Δικαστήριο, δέχθηκε ότι την ευθύνη φέρουν οι προστιθέντες της εταιρίας οι οποίοι συστηματικά την εξαπατούσαν και όχι οι αγρότες.

 

Εκτός από την αγωγή, μετά από μήνυση της ενάγουσας, ασκήθηκε ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος σε βάρος μόνο υπαλλήλων της. Οι εντολείς μας απαλλάχθηκαν οποιασδήποτε ευθύνης.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ : 30-6-2015

 

Aside

ΔΙΑΤΑΡΑΞΗ ΚΟΙΝΗΣ ΗΣΥΧΙΑΣ ΑΠΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΣΤΕΡΕΟΦΩΝΙΚΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ– ΕΠΙΒΟΛΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΚΥΡΩΣΕΩΝ ΑΝΕΥ ΗΧΟΜΕΤΡΗΣΕΩΣ- ΑΜΥΝΑ

 

  1. Υγειονομική Διάταξη Α1β/8577/1983
  2. Υγειονομική Διάταξη Υ1γ/Γ.Π./οικ.96967 (ΦΕΚ Β 2718/201214 Β 2) παρ. 2
  3. Αστυνομική διάταξη 3/1996

 

Προσωρινό αρχείο μας

 

Με απόφαση του Αστυνομικού Δντή διατάχθηκε η προσωρινή σφράγιση καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος για δέκα ημέρες ως διοικητικό μέτρο μετά τη διαπίστωση τριών παραβάσεων εντός έτους.

 

Μετά την κατάργηση της υπ’ αριθμ. Α1Β 8577/1983 υγειονομικής διάταξης δεν απαιτείται πλέον ειδική άδεια για χρήση μουσικών οργάνων. Εφόσον η άδεια μουσικής και μουσικών οργάνων που εκδίδεται από το Δήμο αναφέρεται και σε χρήση εξωτερικού χώρου, δεν απαιτείται καμία άλλη άδεια. Στην περίπτωση αυτή, η μοναδική δυνητικά παράβαση στην οποία υποπίπτει ο κάτοχος της αδείας, είναι η ηχορύπανση μόνο εάν διαπραχθεί και αυτό βεβαιώνεται από μέτρηση με ηχόμετρο. Αν δεν υπάρχει μέτρηση δεν υπάρχει παράβαση διότι η ηχορύπανση δεν είναι μία αφηρημένη έννοια ερμηνευόμενη κατά το δοκούν, αλλά νομική έννοια με σαφή αντικειμενική υπόσταση και προϋποθέσεις που τη συγκροτούν. Η ηχομέτρηση είναι μία σύνθετη διαδικασία η οποία διενεργείται από εξειδικευμένα όργανα με συγκεκριμένη διαδικασία.

Στο άρθρο 14 Β 2 παρ. 2 της ΥΑ Υ1γ/Γ.Π./οικ.96967 (ΦΕΚ Β 2718/2012) προβλέπεται ρητά ότι «δεν θεωρούνται Κέντρα Διασκέδασης οι επιχειρήσεις τροφίμων και ποτών στις οποίες, κατόπιν αδείας της αρμόδιας Δημοτικής Αρχής ή άλλης αρχής και σύμφωνα με τις ισχύουσες σχετικές διατάξεις γίνεται χρήση μουσικών οργάνων ή στερεοφωνικού συγκροτήματος μικρής ισχύος με μέγιστη Α-ηχοστάθμη κατά τη λειτουργία του καταστήματος 80 db». Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι δεν υπάρχουν πλέον οι περιορισμοί που έθετε η καταργηθείσα πλέον Υγειονομική Διάταξη Α1β/8577/1983 .

Επιτρέπεται δηλαδή σήμερα σε ένα κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος να έχει ζωντανή ορχήστρα, με όλα τα μουσικά όργανα που επιθυμεί ο επιχειρηματίας και με χρήση ενισχυτή και μεγαφώνων, αρκεί η μέγιστη Α-ηχοστάθμη να μην υπερβαίνει τα 80 db.

Ο Νομοθέτης θέλει να επιβάλλονται διοικητικές κυρώσεις εις βάρος αυτού που παραβιάζει τις σχετικές διατάξεις όταν εξαιτίας της εκπομπής ήχου σε ένταση μεγαλύτερη από την επιτρεπόμενη δημιουργούνται προβλήματα ηχορύπανσης.

 

Στην περίπτωσή του εντολέα μας δεν έγινε καμία μέτρηση με ηχόμετρο, ώστε να διαπιστωθεί εάν παραβιάζονται τα νόμιμα επιτρεπτά όρια. Κατά συνέπεια δεν μπορεί να γίνει λόγος για εκπομπή ήχου σε ένταση μεγαλύτερη των 80 db και να γίνει λόγος για παράβαση που επισύρει την διοικητική κύρωση της σφράγισης του καταστήματος, διότι αυτό που διαπιστώθηκε από τα όργανα του Α.Τ. Καναλακίου ήταν μία άνευ μετρήσεως, αλλά με την μέθοδο της εκτίμησης «ηχορύπανση», η οποία δεν προσδιορίζεται επακριβώς, ώστε να προκύπτει η παράβασή μου.

 

Κατά της άνω απόφασης προσφύγαμε ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ιωαννίνων, ζητώντας την ακύρωσή της, την αναστολή εκτέλεσής της μέχρι τη συζήτηση της προφυγής μας καθώς και την έκδοση προσωρινής διαταγής αναστολής εκτελέσεως, μέχρι τη συζήτηση της αιτήσεως αναστολής.

 

Το δικαστήριο έκανε δεκτή την αίτησή μας και ανέστειλε τη σφράγιση.

 

 

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ 26/6/2015

 

Aside

 

ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΥ – ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΣ ΟΧΗΜΑΤΟΣ – ΤΥΧΗ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Άρθρ 31 του Ν 2963/2001

Προσωρινό αρχείο μας

 

Διαφορετικές οι διατάξεις σε περίπτωση κατάσχεσης του συνόλου του λεωφορείου και διαφορετικές αυτές που αφορούν την εκπλειστηρίαση εξ αδιαιρέτου μεριδίου αυτού. Συγκατάσχεται η άδεια του λεωφορείου; Ποια είναι τα πρακτικά προβλήματα κατά την έκδοση νέας αδείας μετά τον πλειστηριασμό. Πως προστατεύονται οι υπόλοιποι συνιδιοκτήτες, από την εκπλειστηρίαση ιδανικού μεριδίου άλλου συνιδιοκτήτη του ιδίου λεωφορείου.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ 26/6/2015

Aside

ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ – ΑΜΥΝΑ ΣΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΚΑΚΟΠΙΣΤΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΗ ΝΑ ΥΠΑΧΘΕΙ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΚΑΤΣΕΛΗ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΒΑΛΕΙ ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΩΣ ΕΠΙΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ ΤΟΥ – ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΟΦΕΙΛΕΤΗ – ΔΕΝ ΥΠΑΓΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΚΑΤΣΕΛΗ ΟΦΕΙΛΕΣ ΑΠΟ ΑΔΙΚΟΠΡΑΞΙΑ

 Ν. 3869/2010 άρθρα 1 παρ 2 περ β, 4 παρ. 1

Προσωρινό αρχείο μας

 

Η υπαγωγή στο νόμο Κατσέλη ενήργησε ανακουφιστικά για μεγάλη μερίδα της Ελληνικής κοινωνίας, που ενεργώντας καλόπιστα, βρέθηκε στη δύνη μιας πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης. Το γραφείο μας χειρίσθηκε μεγάλο αριθμό τέτοιων υποθέσεων.

Η υπαγωγή όμως στις διατάξεις του νόμου αυτού, δεν είναι μία τόσο εύκολη υπόθεση. Κάποιοι επιχειρούν καταχρηστικά να κάνουν χρήση των ευνοϊκών διατάξεων του νόμου προς όφελός τους, με διάθεση πρόκλησης ζημίας σε ανυποψίαστους επαγγελματίες που συναλλάχθηκαν καλόπιστα μαζί τους. Τα Δικαστήρια σταθμίζοντας κάθε φορά τα συμφέροντα των μερών, δεν εξετάζουν μόνο το συμφέρον του οφειλέτη, αλλά και του ανυποψίαστου και καλόπιστου δανειστή, το οποίο επίσης καλούνται να προστατέψουν.

 

Μία τέτοια περίπτωση αφορά και η υπόθεση εντολέα μας, η οποία, δυνάμει αμετάκλητης απόφασης του Μον. Εφετείου Ιωαννίνων, κρίθηκε ότι δικαιούται να λάβει το ποσό των 95.498,76 €, από δεδουλευμένες αποδοχές ως μη οικόσιτη οικιακή μισθωτός, προσφέροντας τις υπηρεσίες της και τις φροντίδες της στους υπερήλικες γονείς της αντιδίκου. Οι υπερήλικες και κατάκοιτοι γονείς της αντιδίκου ζούσαν μόνοι τους στην Πρέβεζα όπου και τους περιποιούνταν η εντολέας μας, ενώ η ίδια η αντίδικος ζούσε μόνιμα στην Αθήνα. Η αντίδικος προκειμένου να αποφύγει την καταβολή των δεδουλευμένων έφτασε μέχρι το σημείο να μηνύσει την εργαζόμενη – εντολέα μας για κλοπή, προκειμένου να την κάμψει και να μην ασκήσει τα δικαιώματά της. Ανεπιτυχώς, καθότι η εργαζόμενη επέτυχε αφενός την έκδοση τελεσίδικης απόφασης υπέρ της, αφετέρου δε μήνυσε και για συκοφαντική δυσφήμιση και ψευδή καταμήνυση την αντίδικο.

Αμέσως μετά την έκδοση της τελεσίδικης δικαστικής απόφασης, η αντίδικος έσπευσε να υπαχθεί στις διατάξεις του νόμου Κατσέλη προκειμένου να αποφύγει την αναγκαστική εκτέλεση των απαιτήσεων της εντολέως μας εις βάρος της.

 

Στις 23-6-2015 συζητήθηκε η αίτηση χορήγησης προσωρινής διαταγής της αντιδίκου. Κατά τη συζήτηση, αρνηθήκαμε την αίτηση προβάλλοντας ότι:

1) Σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 2 περ. β Ν. 3869/2010 «Δεν επιτρέπεται η ρύθμιση οφειλών, οι οποίες προέκυψαν από αδικοπραξία που διαπράχθηκε με δόλο…». Στην έννοια της αδικοπραξίας εμπίπτει κάθε οφειλή που προκλήθηκε από παράνομα πράξη ή παράλειψη, με υπαιτιότητα του ζημιώσαντα, από την οποία προκλήθηκε αιτιωδώς ζημία σε τρίτο πρόσωπο. Η οφειλή αυτή εξ αδικοπραξίας, μπορεί να προκύπτει από σύμβαση, από δικαστική απόφαση ή ακόμη και χωρίς τα παραπάνω, μόνο από αδικοπρακτική παράβαση, βάσει της οποίας γεννάται η συγκεκριμένη οφειλή (Ι. Βενιέρης, 2η έκδοση, «Υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα», σελ. 111-113).

2) Σύμφωνα με το άρθρο 281 ΑΚ «η άσκηση του δικαιώματος απαγορεύεται αν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος». Η κρινόμενη αίτηση ασκείται παρελκυστικά και η αντίδικος, εντελώς καταχρηστικά και κατά προφανή παράβαση της καλής πίστης, των χρηστών και συναλλακτικών ηθών επιθυμεί να υπαγάγει και την εργατική απαίτηση στην ανωτέρω ρύθμιση. Αυτό συμβαίνει, γιατί η υπ’ αριθμ. …. τελεσίδικη απόφαση του Μον. Εφετείου Ιωαννίνων (σεχτ. 2), η οποία απέρριψε την έφεση της αντιδίκου, έχει δημοσιευθεί ήδη λίγες ημέρες πριν την κατάθεση της αιτήσεως της αντιδίκου να υπαχθεί στο νόμο Κατσέλη. Ήτοι η αντίδικος μόλις διαπίστωσε ότι η αγωγή της εντολέως μας έγινε δεκτή και σε δεύτερο βαθμό, έσπευσε να επιχειρήσει να υπαχθεί στο Νόμο Κατσέλη.

 

Η αίτηση της αντιδίκου απορρίφθηκε με την υπ’ αριθμ …..προσωρινή διαταγή του κ Ειρηνοδίκη Πρέβεζας με την αιτιολογία: «…το γεγονός ότι πιθανολογείται πως η αίτηση …θα απορριφθεί λόγω καταχρηστικής ασκήσεως δικαιώματος εκ μέρους της αιτούσας, δεδομένου του πολύ μικρού χρονικού διαστήματος που μεσολάβησε από την δημοσίευση της απόφασης του Εφετείου Ιωαννίνων (30.3.2015) μέχρι την κατάθεση της υπό κρίση αίτησης (16.4.2015) καθώς η απόφαση είναι τελεσίδικη και συνεπώς η αιτούσα λειτούργησε ως προς την εν λόγω οφειλή της κατά προφανή παράβαση της καλής πίστης και των χρηστών ηθών, αφού επιχειρεί της υπαγωγή της στις διατάξεις του Ν 3869/2010, χωρίς να καταβάλλει το επιδικασθέν ποσό το οποίο προέρχεται από εργατικές απαιτήσεις…»

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ 26/6/2015