Aside

ΤΡΟΧΑΙΟ – ΕΠΙΔΙΚΑΣΗ ΤΟΚΩΝ ΕΠΙΔΙΚΙΑΣ – ΕΠΙΔΙΚΑΣΗ ΑΜΟΙΒΗΣ ΓΙΑ ΣΥΝΤΑΞΗ ΕΠΙΤΑΓΗΣ ΠΡΟΣ ΠΛΗΡΩΜΗ
Άρθρ. 931, 932, 356 ΑΚ, Ν 2055/2012, Ν 4193/2013.

 

Αριθμός αρχείου μας 3272

Πολύ συχνά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τις ασφαλιστικές εταιρίες, οι οποίες σε υποθέσεις τροχαίων ατυχημάτων δυστροπούν στην καταβολή τόκων επιδικίας με την εφαρμογή του Ν 2055/2012. Εν προκειμένω, παρότι το αντικείμενο της διαφοράς ήταν μικρό, η συγκεκριμένη υπόθεση οδηγήθηκε στα δικαστήρια για την παραγωγή νομολογίας και για την επίλυση οριστικά του συγκεκριμένου ζητήματος και νομολογιακά. Νομικά φυσικά και δεν υπήρχε ζήτημα αφού ο νόμος είναι ξεκάθαρος. Αυτονόητα εφόσον η ασφαλιστική εταιρία δυστροπούσε στην καταβολή των τόκων αυτών, έπρεπε να ακολουθήσει επιταγή προς πληρωμή και κατά συνέπεια και χρέωση αμοιβής για τη σύνταξη αυτής, σύμφωνα με τα οριζόμενα πλέον στο άρθρ. 72 Ν 4193/2013.

Ειδικότερα: Σε προηγούμενη ανάρτησή μας, αναφερόμασταν σε τροχαίο ατύχημα προξενούμενο κατ’ αποκλειστική υπαιτιότητα της οδηγού του ΙΧΕ, η οποία οδηγώντας το ΙΧΕ αυτοκίνητο της ιδιοκτησίας της, μέσα στην πόλη της Πρέβεζας, χωρίς να ενεργοποιήσει τα φώτα έκτακτης ανάγκης, ακινητοποίησε το όχημά της μπροστά στην ΑΤΕ Πρέβεζας, παραπλεύρως άλλου σταθμευμένου οχήματος (διπλοπαρκάρησε) και άνοιξε την πόρτα της για να κατέβει. Αποτέλεσμα της αμελούς αυτής συμπεριφοράς της, ήταν να τραυματίσει με την πόρτα, διερχόμενο οδηγό μοτοποδηλάτου ο οποίος εκινείτο ομόρροπα και επιχείρησε να διέλθει της οδού εντός του ρεύματος πορείας του, με μηδενική ταχύτητα (η γωνία της πόρτας τον βρήκε στο πρόσωπο), και να τον ανατρέψει.

Το Εφετείο αποδεχόμενο την αποκλειστική υπαιτιότητα της εναγομένης, δέχθηκε ότι ο συγκεκριμένος τραυματισμός συνιστά μόνιμη αναπηρία και λαμβάνοντας υπόψιν τις επιπτώσεις που θα έχει αυτός όσον αφορά την επαγγελματική, οικονομική και κοινωνική ανέλιξή του, υποχρέωσε την εναγόμενη να καταβάλει στον ενάγοντα πέραν της ηθικής βλάβης και πρόσθετη χρηματική ικανοποίηση λόγω μόνιμης αναπηρίας.

Η αντίδικος ασφαλιστική εταιρία της υπαίτιας οδηγού, ύστερα από την έκδοση της απόφασης του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, προέβη στην αποπληρωμή του ποσού που επιδικάστηκε υπέρ του εντολέα μας. Πλην όμως, το ποσό αυτό δεν εξοφλήθηκε κατά τα διατασσόμενα της απόφασης καθώς η αντίδικος δεν κατέβαλλε τους οφειλόμενους τόκους επιδικίας. Κατόπιν αυτού, ο εντολέας μας προχώρησε στην εκτέλεση της συγκεκριμένης απόφασης με επιταγή προς πληρωμή για το συνολικό ποσό των 5.172,9 ευρώ εκ των οποίων τα 3.227,9 ευρώ αφορούσαν τόκους επιδικίας και τα υπόλοιπα, δικαστική δαπάνη.

Η αντίδικος άσκησε ανακοπή και αναστολή της εκτελέσεως κατά της επιταγής προς εκτέλεση ισχυριζόμενη ότι δεν οφείλει το ως άνω ποσό καθώς αυτό δεν αναφέρεται ως αίτημα στην αγωγή του εντολέας μας.

Η αίτηση αναστολής απορρίφθηκε με την αιτιολογία ότι : «ουδόλως συνάγεται ότι για την επιδίκαση τόκων επιδικίας θα πρέπει να υπάρχει ιδιαίτερο σχετικό αίτημα στην αγωγή, αφού η υποχρέωση καταβολής τόκων επιδικίας, προκύπτει απευθείας από το νόμο και όταν το δικάζον δικαστήριο επιδικάζει την απαίτηση με την υποχρέωση του νόμιμου τόκου, νοείται ο νόμιμος τόκος επιδικίας … Σύμφωνα με το άρθρ. 72 του Ν 4194/2013 (κώδικα δικηγόρων), για τη σύνταξη επιταγής προς εκτέλεση τίτλων εκτελεστών η αμοιβή του δικηγόρου ορίζεται στο σύνολο της δικαστικής δαπάνης όπως αυτή επιδικάσθηκε…»

Η αίτηση αναστολής απορρίφθηκε.

Υπόθεση του γραφείου μας.

Aside

ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΑΥΤΟΥΡΓΙΑ ΣΕ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ

ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΑΥΤΟΥΡΓΙΑ ΣΕ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ

 

(Άρθρ. 46 παρ. 1α, 49 παρ. 1, 51, 53, 57, 79 και 259, 263 και 263 ΠΚ)

 

 

Αριθμός αρχείου μας 3331

 

Ιδιοκτήτης καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος, κατόπιν καταγγελίας αγνώστου κατηγορείται για το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας σε παράβαση καθήκοντος τελεσθείσα από Δήμαρχο, συνιστάμενη σε παράλειψη του οφειλόμενου διοικητικού μέτρου προσωρινής σφράγισης του καταστήματος παρά τη διαπίστωση 3 συνεχόμενων διοικητικών παραβάσεων.

Η ηθική αυτουργία κατά την κατηγορία συνίσταται στην άσκηση φορτικότητας και πειθούς προς το Δήμαρχο με πολλαπλές παραινέσεις προκειμένου να προβεί σε αυτή την παράλειψη προς όφελός του και εις βάρος του Δημοσίου συμφέροντος.

Το Μον. Πρωτοδικείο Πρέβεζας έκρινε αθώους τους κατηγορουμένους λόγω ελλείψεως δόλου.

       Υπόθεση του γραφείου μας.

Aside

 

ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ ΤΡΟΧΑΙΟ – ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΟΣΧΕΡΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΟΧΗΜΑΤΟΣ ΔΧ ΚΑΙ ΓΙΑ ΔΙΑΦΥΓΟΝΤΑ ΚΕΡΔΗ.

 

(άρθρ. 914, 298 ΑΚ)

 

Αριθμός αρχείου 3329

 

     Όχημα ΔΧ, ενταγμένο στην δύναμη του ΚΤΕΛ Νομού …, συγκρούσθηκε εκτελώντας δρομολόγιο από Άρτα προς Πρέβεζα με κινούμενο αντίρροπα ΙΧ, το οποίο εξετράπη της πορείας του. Θανάσιμος τραυματισμός του οδηγού του ΙΧ, ο οποίος ευθυνόταν κατ’ αποκλειστικά. Τραυματισμός του οδηγού του ΔΧ οχήματος όπως και 13 επιβαινόντων και ολοσχερής καταστροφή των δύο οχημάτων.

Ακινητοποίηση και απόσυρση του ΔΧ οχήματος. Ανάγκη άμεσης αντικατάστασης του πλην αντικειμενικής αδυναμίας των ιδιοκτητών του προς αγορά νέου. Διαφυγόντα κέρδη από την διακοπή της εκμετάλλευσής συνολικού ποσού 54.149,64 ευρώ.

Το Μον. Πρωτοδικείο Πρέβεζας επιδίκασε αποζημίωση για την καταστροφή του οχήματος, όλα τα διαφυγόντα κέρδη και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Επί της απόφασης δεν ασκήθηκε έφεση αφού επακολούθησε συμβιβασμός με την αντίδικο ασφαλιστική εταιρία.

 

Υπόθεση του γραφείου μας.

Aside

ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΟΑΕΔ ΓΙΑ ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΕΠΙΔΟΤΗΣΗΣ

 

 

Αριθμός αρχείου 3286

 

Ιδιωτική υπάλληλος, η οποία εργαζόταν ως πωλήτρια, κατόπιν καταγγελίας της σύμβασης εργασίας από τον εργοδότη της, κατέθεσε αίτηση με όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά για την χορήγηση επιδόματος από τον ΟΑΕΔ. Η αίτηση αυτή έγινε δεκτή και εντάχθηκε στο πρόγραμμα επιδότησης ανεργίας.

Η εντολέας μας λάμβανε κανονικά το επίδομα ανεργίας επί 5 μήνες ώσπου αποφασίσθηκε η ανάκληση της απόφασης περί χορήγησής του και η επιστροφή ολόκληρου του καρπωθέντος ποσού. Αφού υποβλήθηκε σχετικό ερώτημα στον ΟΑΕΔ, οι υπάλληλοί του ενημέρωσαν ότι η ανάκληση οφειλόταν στο εξής: διαπιστώθηκε ύστερα από αντιπαραβολή στοιχείων στα αρχεία του ΟΑΕΔ και του ΙΚΑ, ότι κατά την ημερομηνία απόλυσής της ήταν έγκυος, γεγονός το οποίο, όπως προέκυψε, αποκρύφθηκε δολίως και ως εκ τούτου ο εργοδότης της δεν έπρεπε να καταγγείλει την μεταξύ τους σύμβαση εργασίας. Συνεπώς όλο αυτό το διάστημα η υπάλληλος αυτή έπρεπε να λαμβάνει σχετικό επίδομα από το ΙΚΑ και όχι από τον ΟΑΕΔ.

Η εντολέας μας ισχυρίσθηκε, όπως στην πραγματικότητα συνέβαινε, ότι πράγματι ήταν έγκυος (προσκομιθέντα ιατρικά έγγραφα), γεγονός το οποίο όμως δεν γνώριζε ούτε εκείνη και άρα ούτε και ο εργοδότης της, αφού κατά το χρόνο καταγγελίας της σύμβασης εργασίας βρίσκονταν μόλις στο δεύτερο μήνα της κύησης. Η ενιστάμενη πληρούσε και όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις που τάσσει ο νόμος για την χορήγηση του επιδόματος ανεργίας από τον ΟΑΕΔ.

Η εν λόγω ένσταση που κατατέθηκε ενώπιον της ειδικής επιτροπής ενστάσεων του ΟΑΕΔ έγινε ΔΕΚΤΗ.

Υπόθεση του γραφείου μας.

Aside

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΠΕΡΙ ΝΟΜΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΠΡΩΗΝ ΣΥΖΥΓΩΝ– ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΣΤΕΓΗΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΟΘΕΙ ΛΟΓΩ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΜΕΣΩ ΟΕΚ

 

Άρθρα 733, 734, 735 ΚΠολΔ, ΝΔ 2963/1954, ΑΝ 163/1967, Ν 1641/1986, ΥΑ 50442/1998.

 

Αριθμός αρχείου μας 2750

 

     Ο αιτών τα ασφαλιστικά μέτρα περί νομής και αντίδικος της εντολέως μας, στην αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που υπέβαλλε ενώπιον του Ειρηνοδικείου Πρέβεζας, ισχυριζόταν ότι λόγω του επαγγέλματος και ενσήμων δικαιούνταν στεγαστική αποκατάσταση από τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας (εφεξής ΟΕΚ). Ότι στα πλαίσια αυτά, του παραχωρήθηκε το αναφερόμενο στην αίτηση διαμέρισμα. Ότι η οικογενειακή του κατάσταση κανένα ρόλο δεν έπαιξε στην επιλογή αυτού και της οικογενείας του για στεγαστική αποκατάσταση. Ότι στο εν λόγω διαμέρισμα κατοικούσε με την οικογένειά του μέχρι την έκδοση δικαστικής απόφασης που διέταζε την προσωρινή μετοίκησή του λόγω διάσπασης της έγγαμης συμβίωσής του με την σύζυγό του αλλά και με τα τέκνα του. Και τέλος ότι εφόσον ο μεταξύ τους γάμος έχει λυθεί σήμερα αμετάκλητα, δεν συντρέχουν οι λόγοι για τους οποίους διετάχθη η μετοίκησή του, άρα πρέπει να του αποδοθεί η αποκλειστική νομή και κατοχή της εν λόγω κατοικίας.

Βασικό και θεμελιώδες επιχείρημα της καθ’ης η αίτηση και εντολέως μας ήταν ότι νομίμως είχε το δικαίωμα νομής και κατοχής του επιδίκου, καθώς όπως προκύπτει από έγγραφο της Νομικής Υπηρεσίας του ΟΕΚ, εφόσον η σύζυγος δηλώθηκε από τον αιτούντα ως προστατευόμενο μέλος της οικογένειάς του, τότε «εάν ο γάμος λυθεί με υπαιτιότητα του αιτούντος, έχει δικαίωμα οίκησης εφόρου ζωής που χάνεται σε περίπτωση γάμου αυτής ή σε περίπτωση που αποκτήσει ιδιόκτητη στέγη».

Το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση του αντιδίκου κυρίως με βάση τον ανωτέρω ισχυρισμό, δηλαδή δέχθηκε ότι η σύζυγος έχει δικαίωμα οίκησης επί του επιδίκου, καθώς μέχρι σήμερα τηρεί τις προϋποθέσεις χρήσης αυτού όπως τις ορίζει ο ΟΕΚ.

Άλλως και επικουρικώς σε κάθε περίπτωση ο αιτών, έχει χάσει το δικαίωμα της προστασίας του από τη νομή και κατοχή της οικίας διότι αυτό έχει υποπέσει στην ενιαύσια παραγραφή του αρθρ. 992 ΑΚ.

Υπόθεση του γραφείου μας.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ 13-11-2015