Aside

ΝΑΥΤΙΚΟ
Άρθρα Ν.5422/1932 και Α.Ν. 362/1945, 291, 292 ΑΚ
ΑΡ. ΑΡΧΕΊΟΥ ΜΑΣ 362

ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΠΛΟΙΟΚΤΗΤΩΝ ΛΟΓΩ (ΣΤΑΛΙΩΝ) ΥΠΕΡΑΝΑΜΟΝΗΣ ΠΛΟΙΟΥ ΕΚ ΝΑΥΛΟΣΥΜΦΩΝΟΥ.
Οι ενάγοντες ως συμπλοιοκτήτες-συγκύριοι φορτηγού πλοίου υπό την σημαία της Ονδούρας και υπό διεθνές διακριτικό σήμα δια ναυλομεσίτριας εταιρίας προήλθαν σε συμφωνία με εταιρία ως ναυλωτή στην κατάρτιση συμβάσεως ναυλώσεως αφού υπογράφτηκε την ίδια μέρα και το σχετικό ναυλοσύμφωνο. Το πλοίο θα μετέφερε για λογαριασμό της εναγομένης 900 τόνους αιγυπτιακής πατάτας τους οποίους θα φόρτωνε στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου με προορισμό το λιμάνι της Πρέβεζας αντί ναύλου 28 δολλαρίων ΗΠΑ ανά τόνο. Συνολικός χρόνος φόρτωσης εκφόρτωσης συμφωνήθηκε σε 11 εργάσιμες ημέρες και η αποζημίωση υπεραναμονής (σταλίες) 1000 δολλάρια ΗΠΑ /ημέρα.
Με την αγωγή τους, οι εντολείς μας, ενώπιον του Μον. Πρ Πρέβεζας η οποία έγινε δεκτή, ζήτησαν να υποχρεωθεί η εναγομένη να καταβάλλει σ’ αυτούς αποζημίωση για υπεραναμονή (σταλίες) του πλοίου κατά την εκτέλεση του πλου. Η αγωγή εφόσον έχει αντικείμενο αξίωση από σύμβαση ναυλώσεως είναι νόμιμη κατά το αίτημά της για καταβολή ποσού σε δραχμές του ισάξιου του αλλοδαπού νομίσματος. Οι διατάξεις του νόμου με τις οποίες απαγορεύεται στην ημεδαπή η συνομολόγηση υποχρεώσεων σε ξένο νόμισμα αναφέρονται στις εσωτερικές συναλλαγές και όχι σε εξωτερικές ή διεθνείς, δηλαδή σ’ αυτές που ο ένας από τους συμβαλλόμενους εκτελεί την υποχρέωσή του στη χώρα άλλου κράτους όπως είναι οι διεθνείς μεταφορές στις οποίες η μετακίνηση του εμπορεύματος γίνεται σε διαφορετικές χώρες.
Το Δικαστήριο δέχτηκε ότι, για το χρόνο υπεραναμονής του πλοίου (οχτώ ημέρες) κατά τον οποίο δεν έγινε καμιά ενέργεια εκφόρτωσης, ευθύνεται αποκλειστικά η εναγομένη, η οποία αποδεχόμενη την ευθύνη της, εξέδωσε μεταχρονολογημένη επιταγή για τις τρεις πρώτες μέρες της αναμονής, (η οποία αποδείχτηκε ότι δεν ήταν προϊόν εκβιασμού εκ μέρους του πλοιάρχου όπως ισχυρίστηκε στην απορριφθείσα ανταγωγή της), την οποία όμως ανακάλεσε, ενώ πέτυχε με την έκδοση προσωρινών διαταγών από το Μον. Πρ Πρέβεζας την σταδιακή εκφόρτωση του φορτίου σε πολύ καλή κατάσταση.
Ενώπιον του Εφετείου Ιωαννίνων ασκήθηκε έφεση από την εναγομένη η οποία απορρίφθηκε.
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ : 30-6-2015

Aside

ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ – ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΘΕΙΣΑΣ ΓΙΑ ΔΙΑΦΥΓΟΝΤΑ ΚΕΡΔΗ – ΑΟΡΙΣΤΙΑ
Υπόθεση του γραφείου μας.
Άρθρα : 914, 929, 928 ΑΚ, 111 § 2 και 216 §1 α ΚΠολΔ

Aόριστη η αγωγή τροχαίου για το κονδύλιο των διαφυγόντων κερδών, όταν δεν αναφέρει, ότι είχε ο ενάγων τις προϋποθέσεις για να ασκεί νόμιμα το επάγγελμα.

Έννοια διαφυγόντος κέρδους. Σε τούτο δεν περιλαμβάνεται ό,τι ο παθών θα αποκέρδαινε κατά τρόπο αντιβαίνοντα σε απαγορευτική διάταξη του νόμου ή τα χρηστά ήθη, διότι τότε δεν μπορεί να γίνει λόγος περί κέρδους προσδοκώμενου κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων.
Εξάλλου η έννομη τάξη, προς αποτροπή επιβλαβών για το κοινωνικό σύνολο επιδράσεων από την άσκηση της γενικής ατομικής ελευθερίας, εξάρτησε την άσκηση ορισμένων δραστηριοτήτων, ιδίως επαγγελματικών, από προηγούμενη διοικητική άδεια.
Ο εφοδιασμός με βιβλιάρια υγείας και η θεώρηση των βιβλιαρίων αυτών, εφόσον αποσκοπούν στην προστασία της δημόσιας υγείας για λόγους γενικότερου δημόσιου συμφέροντος, αποτελούν ουσιώδη προϋπόθεση για την άσκηση του επαγγέλματος. Κατόπιν των ανωτέρω, για την αυτεπαγγέλτως εξεταζόμενη πληρότητα της αγωγής κρίθηκε ότι οφείλει ο ενάγων να επικαλεσθεί είτε ότι συντρέχουν στο πρόσωπό του οι νόμιμες προϋποθέσεις για την άσκηση του συγκεκριμένου επαγγέλματος κατά το χρόνο του ατυχήματος, είτε ότι θα αποκτούσε τις προϋποθέσεις αυτές κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα.
Άλλως η αγωγή τυγχάνει αόριστη ως προς το συγκεκριμένο κονδύλιο.
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ 21-9-2015

Aside

ΣΥΜΒΑΣΗ ΑΦΗΡΗΜΕΝΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΧΡΕΟΥΣ – ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΠΟ ΣΥΜΒΑΣΗ ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΝΕΑΣ ΕΝΟΧΗΣ – ΔΑΝΕΙΟ – ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟ ΕΞΟΦΛΗΣΕΩΣ– ΤΕΛΟΣ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΥ.

ΕΚΚΡΕΜΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΜΑΣ
Άρθρα 806 επ, 345, 346 873 επ ΑΚ, 907, 908 ΚΠολΔ
Ο ενάγων εντολέας μας, με την κρινόμενη αγωγή του ενώπιον του Μον Πρ Πρέβεζας, ισχυρίστηκε ότι στα πλαίσια φιλίας του με τον σύζυγο της εναγομένης, προσφέρθηκε κατ’ επανάληψη να διευκολύνει τον ίδιο και την εναγομένη, δανείζοντάς τους στο παρελθόν, χωρίς συμβατικό τόκο, διάφορα χρηματικά ποσά. Τα ποσά αυτά, ο σύζυγος της εναγομένης, τα επέστρεφε στον εντολέα μας είτε κατά τις συμφωνίες με τον τελευταίο, είτε με κάποια χρονική καθυστέρηση. Το ποσό αυτό ουδέποτε μηδενίσθηκε. Το ποσό αυτό μετά την προσθαφαίρεση επιμέρους καταβολών και τον συμψφηφισμό εξόδων διαμονής της οικογένειάς της εναγομένης στο ως άνω ξενοδοχείο, ανερχόταν στο ποσό 30.000 ευρώ. Έκτοτε έληξε η άτοκη πίστωση που παρείχε ο εντολέας μας τόσο στο σύζυγο της εναγομένης όσο και στην ίδια. Η εναγομένη μετά τον θάνατο του συζύγου της, ανέλαβε όλες τις υποχρεώσεις του συζύγου της, δυνάμει ιδιωτικού εγγράφου σύμβασης αναγνώρισης χρέους με το οποίο αναγνώρισε την ως άνω οφειλή και υποσχέθηκε την αποπληρωμή της. Μετά την άρνησή της να υλοποιήσει τα συμφωνημένα, ο εντολέας μας πέτυχε την έκδοση Διαταγής Πληρωμής κατά της οποίας η αντίδικος άσκησε ανακοπή. Ταυτόχρονα ο εντολέας μας για την ίδια αιτία, άσκησε και κύρια αγωγή αναγνώρισης και καταψήφισης της οφειλής, η οποία συνεκδικάσθηκε με την ανωτέρω ανακοπή.
Το Μ Πρ δέχτηκε την αγωγή και απέρριψε την ανακοπή, κάνοντας δεκτό ότι, ο ενάγων δεν είχε καμιά υποχρέωση για το ορισμένο της αίτησής του για έκδοσης διαταγής πληρωμής αλλά και της αγωγής του, να αναφέρει το σύνολο του ανωτέρω λογαριασμού, πως ξεκίνησε και πως κατέληξε, ότι είναι αναμφισβήτητη η οφειλή της εναγομένης και το ύψος της, ότι το περιεχόμενο της συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων είναι ξεκάθαρο και εκκαθαρισμένο καθώς για το τελευταίο αρκεί υπογραφή του συμφωνητικού δυνάμει του οποίου καταρτίσθηκε η σύμβαση αναγνώρισης χρέους χωρίς να απαιτείται πανηγυρικός τύπος, ότι δεν έχει υποπέσει σε παραγραφή η όποια απαίτηση σε βάρος της εναγομένης, διότι ξεκινά με την υπογραφή της ένδικης σύμβασης και ότι η ως άνω σύμβαση προεχόντως αποτελεί σύμβαση σύστασης νέας ενοχής καθώς η εναγομένη δεν αναλαμβάνει υποχρέωση έναντι ανύπαρκτου τρίτου ( ο σύζυγος έχει αποβιώσει) αλλά αναλαμβάνει την πληρωμή του χρέους η ίδια και ότι το ως άνω ιδιωτικό έγγραφο στο οποίο συνομολογείται η σύμβαση δανείου δεν υποβάλλεται σε κανένα έγγραφο τύπο.
Ασκήθηκε έφεση της αντιδίκου, ενώπιον του Μον Εφετείου Ιωαννίνων κατά της ανωτέρω απόφασης, η οποία απορρίφθηκε, κάνοντας δεκτό ότι η σύμβαση αφηρημένης αναγνώρισης χρέους που συνήφθη μεταξύ των διαδίκων και όχι σύμβαση εγγυήσεως, ιδρύει αφ’ εαυτής ενοχική υποχρέωση, ότι αποτελεί αυτοτελή βάση από αναιτιώδη σύμβαση αναγνώρισης χρέους, ήτοι ενοχή αυτοτελή και ανεξάρτητη από την υποκείμενη αιτία δανείου κάνοντας δεκτό ότι οι συμβληθέντες δεν απέβλεψαν μόνο στην παροχή απλού αποδεικτικού μέσου περί υπάρξεως χρέους αλλά σύσταση νέας αυτοτελούς ενοχής. Συνεπώς η ανακόπτουσα δεν μπορεί να προβάλλει ενστάσεις από την παλαιά ενοχή.
Τέλος, το Εφετείο, απέρριψε τον λόγο ανακοπής περί έλλειψης χαρτοσημάνσεως του ανωτέρω ιδιωτικού συμφωνητικού λόγω μη νομίμου χαρτοσημάνσεώς του, δεδομένου ότι και αν υποτεθεί ότι όντως η σύμβαση αυτή υπόκειται σε αναλογικό τέλος χαρτοσήμου, η παράβαση των σχετικών διατάξεων τελών χαρτοσήμου, δεν καθιστά την πιο πάνω σύμβαση άκυρη εκ μόνου του λόγου αυτού, δεδομένου ότι οι διατάξεις αυτές έχουν τεθεί για την εξυπηρέτηση του Ελληνικού Δημοσίου και όχι χάριν ανώτερου κοινωνικού σκοπού και ως εκ τούτου η παράβαση αυτών επάγεται ακυρότητα κάποιας διαδικαστικής πράξεως μόνο αν ο δικαστής κρίνει ότι η παράβαση αυτή, προκάλεσε στον διάδικο που την προτείνει, δικονομική βλάβη η οποία δεν μπορεί να αποκατασταθεί διαφορετικά παρά μόνο με την κήρυξη της ακυρότητας (αρθρ. 159 αρ.3 Κ ΠολΔ). Εφ. Αθ.7603/2002 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, Εφ. Δωδ. 32/2008 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ)
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ EΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ : 15-9-2015

Aside

ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΗ ΚΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΠΙΠΤΟΥΣΑΣ ΑΓΩΓΗΣ – ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗ – ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΜΕ ΚΛΗΣΗ – ΚΗΡΥΞΗ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗΣ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΛΟΓΩ ΜΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑΣ ΠΡΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΕΜΠΙΠΤΟΥΣΑΣ ΑΓΩΓΗΣ.
(άρθρα 230, 246 και 285 ΚΠολΔ)

Προσωρινό αρχείο μας.

Αγωγή για αποζημίωση κατά τις διατάξεις της ειδικής διαδικασία για ζημιές από αυτοκίνητα. Παρεμπίπτουσα αγωγή (του εντολέα μας) κατά του ασφαλισμένου για εξαίρεση από την ασφαλιστική σύμβαση λόγω μέθης. Οι δύο αγωγές συνεκδικάσθηκαν. Έκδοση προδικαστικής απόφασης για διενέργεια πραγματογνωμοσύνης. Μετά τη διενέργεια αυτής, ο καλών – ενάγων (αντίδικος) ζητά την επανάληψη συζήτησης της αγωγής του, όχι όμως και της συνεκδικαζόμενης παρεμπίπτουσας αγωγή μας.
Όταν έχει διαταχθεί η συνεκδίκαση περισσότερων εκκρεμών δικών, ο διάδικος δεν έχει την εξουσία να επισπεύσει τη συζήτηση ως προς μία ή ορισμένες από αυτές. Όταν κατά συνέπεια το δικόγραφο της κλήσης αφορά στη μία μόνο από τις συνεκδικαζόμενες διαδικαστικές πράξεις, κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση όλων.
Κατά συνέπεια το δικαστήριο έκρινε απαράδεκτη τη συζήτησή μόνο της αγωγής, εφόσον, σύμφωνα με το διατακτικό αυτής, έχει διαταχθεί προηγούμενα η συνεκδίκαση κύριας και παρεμπίπτουσας αγωγής.

Υπόθεση του γραφείου μας.

Aside

ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΙΜΗΜΑ ΠΩΛΗΣΕΩΣ ΑΠΟ ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ – ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΗΜΜΕΛΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ – ΠΟΤΕ ΑΥΤΕΣ ΔΕΝ ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΑΠΛΑ ΑΟΡΙΣΤΙΑ ΑΛΛΑ ΚΑΘΙΣΤΟΥΝ ΑΒΑΣΙΜΗ ΤΗΝ ΑΓΩΓΗ. ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΣ ΟΤΑ.

 

Προσωρινό αρχείο μας.

 

     Αγωγή κατά εντολέα μας ΟΤΑ για την καταβολή τιμήματος πωλήσεως προϊόντων επί τη βάση εκδοθέντων τιμολογίων, τα σώματα των οποίων είναι ενσωματωμένα στην αγωγή: Υποβάλλαμε ενστάσεις για:

-αναγραφή διαφορετικών ΑΦΜ στα Τιμολόγια

-σώρευση απαιτήσεων από διαφορετικές δραστηριότητες, διαφορετικών φορέων του ΟΤΑ, χωρίς αναλυτικό διαχωρισμό

-έλλειψη ρήτρας πιστώσεως επί των Τιμολογίων

-έλλειψη υπογραφής παραλήπτη

-μη χρονολογική ενσωμάτωση των Τιμολογίων

-μη περιγραφή – επαλήθευση της άθροισης των Τιμολογίων

-διπλοχρεώσεις

-έλλειψη σελίδων τιμολογίων

-έλλειψη αναφοράς προηγούμενου υπολοίπου

 

Το Δικαστήριο έκρινε ότι η εμφάνιση διπλοχρεώσεων χωρίς επιμέρους άθροιση του συνόλου των τιμολογίων στην αγωγή, η έλλειψη σελίδων των τιμολογίων, η κατάθεση του μάρτυρα απόδειξης που δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει πόσες φορές έχει ενσωματωθεί το κάθε τιμολόγιο, εάν υπάρχει διπλοχρέωση, εάν υπάρχει παραδρομή στην αγωγή, η μη σαφής αναγραφή του νομικου προσώπου που έκανε την παραλαβή των εμπορευμάτων, η αναγραφή διαφορετικών ΑΦΜ και η μη προσκόμιση αποδεικτικά όλων των τιμολογίων που αναφέρονται στην αγωγή, καθιστούν αναπόδεικτη την ύπαρξη της απαίτησης κατά σύνολο, επιμέρους ποσά και εκκαθάριση, καθιστούν την αγωγή ουσιαστικά αβάσιμη και όχι αόριστη.

 

 

 

                              Υπόθεση του γραφείου μας.