ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΖΩΟΚΛΟΠΗΣ ΚΑΙ ΑΠΛΗ ΣΥΝΕΡΓΕΙΑ ΣΕ ΑΥΤΗ. ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΑΞΙΟΠΟΙΝΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΣΗ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΩΞΗΣ ΥΦ’ ΟΡΩΝ 4411/16. ΑΥΤΟΤΕΛΗΣ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ ΕΛΛΕΙΨΕΩΣ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΥ ΛΟΓΩ ΕΥΗΘΕΙΑΣ.

(αρθρ. 34, 42 παρ 1, 47 παρ 1 ΠΚ και 1 παρ 1-3 Ν 1300/82)

 

Αριθμός αρχείου μας 3593

 

Απόπειρα ζωοκλοπής εις βάρος εντολέα μας, ο οποίος διατηρεί ποιμνιοστάσιο στην περιοχή, με συμμετοχή δεύτερου προσώπου ως απλού συνεργού – τσιλιαδόρου. Καταδίωξη και σύλληψη. Το πρωτόδικο Δικαστήριο καταδίκασε τον πρώτο των κατηγορουμένων σε ποινή φυλάκισης 8 μηνών και τη δεύτερη σε 6 μήνες. Στο παρελθόν, οι δράστες έχουν κατ’ επανάληψη μηνύσει τον εντολέα μας για διάφορα φανταστικά αδικήματα, αλλά οι μηνύσεις έχουν τεθεί στο αρχείο με διάταξη του Εισαγγελέα Πλημ/κων αρχικά και με διάταξη του Εισαγγελέα Εφετών στη συνέχεια μετά από έφεσή τους κατά της προηγούμενης διάταξης. Πρόκληση δύο φορές πυρκαγιάς σε εγκαταστάσεις του μηνυτή, από άγνωστους δράστες και με βάσιμες υποψίες τέλεσής τους από τους ίδιους εδώ κατηγορούμενος, χωρίς άσκηση ποινικής δίωξης. Οι μηνυόμενοι στο παρελθόν έχουν κατ’ επανάληψη λάβει τη θέση του μηνυτή εναντίον άλλων κατοίκων της περιοχής, χωρίς οι μηνύσεις τους να ευδοκιμήσουν.

Στο Εφετείο, ο αυτουργός, ο οποίος μετήλθε της ανωτέρω στοχευμένης συμπεριφοράς, προέβαλλε τον αυτοτελή ισχυρισμό περί ευήθειας ζητώντας να κριθεί ακαταλόγιστος.

Το Δικαστήριο, αφού απέρριψε τον αυτοτελή ισχυρισμό, καταδίκασε τον αυτουργό με ποινή φυλάκισης, ενώ όσον αφορά τον συνεργό έπαψε οριστικά η ποινική δίωξη βάσει του Ν 4411/2016, αφού η επιβληθείσα πρωτοδίκως ποινή πριν την έκδοση του νόμου, ήταν μικρότερη των 6 μηνών.

 

Υπόθεση του γραφείου μας.

 

ΑΠΕΙΛΗ ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗ, ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΟΠΛΟΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΟΠΛΟΧΡΗΣΙΑ, παύση ποινικής δίωξης για τα κατ’ έγκληση αδικήματα λόγω μη προσκόμισης παραβόλου εγκλήσεως.

(αρθρ 26 παρ 1 εδ α’, 27 παρ 1, 45, 94 παρ 1, 333, 94 παρ 1 ΠΚ,  άρθρ. 1, 10 παρ 1, 13α, 14 ν 2168/93)

 

Αριθμός αρχείου μας 3592

 

Ο εντολέας μας στα πλαίσια αυτοφώρου διαδικασίας, οδηγήθηκε ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών με τις κατηγορίες της απειλής κατά συρροή, παράνομης οπλοφορίας και οπλοχρησίας.

Παύση ποινικής δίωξης για τα κατ’ έγκληση διωκόμενα αδικήματα, λόγω μη αποδείξεως καταβολής εντός 3ημέρου του παραβόλου μηνύσεως.

Μετά από παρεξήγηση πρώτες πρωινές ώρες και μετά από χρήση αλκοόλ, γίνεται από το δράστη χρήση ρεπλίκας όπλου για εκφοβισμό. Ακολουθεί συμπλοκή, ξυλοδαρμός του δράστη (αδίκημα για το οποίο ο ίδιος δεν άσκησε μήνυση) έξω από νυκτερινό κατάστημα και ρίψη του «όπλου» από μη άμεσα εμπλεκόμενο στο επεισόδιο, στη θάλασσα.

Ο κατηγορούμενος υπέβαλε τον αυτοτελή ισχυρισμό ότι το μέσο εκφοβισμού δεν περιλαμβάνεται στις διατάξεις περί όπλων και αίτηση για αναβολή της υπόθεσης προκειμένου να συμπληρωθεί η προανάκριση με την αναζήτηση και ανάσυρση του «όπλου». Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε τον αυτοτελή ισχυρισμό και καταδίκασε τον κατηγορούμενο σε πολύμηνη ποινή φυλάκισης για το αδίκημα της οπλοφορίας. Τον απάλλαξε όμως από το αδίκημα της οπλοχρησίας δεχόμενο ότι πέραν του εκφοβισμού, δεν έκανε χρήση του όπλου.

Προφανής αδυναμία μας να προκαλέσουμε τη συμπλήρωση της προανάκρισης και να αποδείξουμε ότι δεν πρόκειται περί όπλου, αφού ήδη εκδικάσθηκε η υπόθεση. Ορίσαμε δύτη που θα βουτούσε στο χώρο που ρίφθηκε το «όπλο» και υποβάλλαμε έγγραφο αίτημα προς την Εισαγγελία, προκειμένου να ενημερώσει τα αρμόδια λιμενικά και αστυνομικά όργανα, να παραβρεθούν την αμέσως επόμενη ημέρα της δίκης (δεν έχει μεσολαβήσει χρόνος από την τέλεση λόγω αυτόφωρης εκδίκασης) που θα γίνονταν η κατάδυση για την ανεύρεσή του, παρουσία και του προσώπου που το πέταξε το οποίο και θα υποδείκνυε στο δύτη το ακριβές σημείο της ρίψης. Ανεύρεση του «όπλου» το οποίο αφενός και προφανώς είναι «πλαστικό παιχνίδι» και αφετέρου δεν φέρει βασικά λειτουργικά μέρη όπως επικρουστήρα. Συλλογή του όπλου από τα αρμόδια αστυνομικά όργανα και υποβολή του στην Εισαγγελία. Συσχετισμός του στη δικογραφία με εντολή του κ Εισαγγελέα.

Ενώπιον του Εφετείου ζητήσαμε την προσκόμιση του πειστηρίου. Το Εφετείο διέταξε πραγματογνωμοσύνη προκειμένου να διευκρινισθεί εάν το μέσο αυτό, περιλαμβάνεται στις διατάξεις της νομοθεσίας περί όπλων και εάν είναι λειτουργικό. Η πραγματογνωμοσύνη αποφάνθηκε αρνητικά και για τα δύο, αποφαινόμενη ότι  πρόκειται περί απομιμήσεως όπλου – ρεπλίκα, για την κατοχή του οποίου δεν απαιτείται άδεια για άτομα ηλικίας άνω τω 18 ετών, η οποία όμως ακόμη και ως ρεπλίκα δεν ήταν λειτουργική λόγω ελλείψεως εξαρτημάτων αυτού.

Σε νέα μετ’ αναβολή συζήτηση, το Τριμελές Πλημ/κείο κήρυξε αθώο τον κατηγορούμενο.

 

Υπόθεση του γραφείου μας.

ΕΚΡΗΞΗ – ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΒΛΑΒΗ ΑΠΟ ΑΜΕΛΕΙΑ ΑΠΟ ΥΠΟΧΡΕΟ – ΑΤΥΧΗΜΑ ΕΝ ΩΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΕ ΒΟΥΛΚΑΝΙΖΑΤΕΡ– ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΑΝ ΤΟ ΘΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ – ΠΡΟΣΤΗΣΗ

(314 & 1α  και 315 & 1β ΠΚ)

 

Αριθμός αρχείου Μας 3577

 

Ο εντολέας, ο οποίος διατηρεί κατάστημα επισκευής ελαστικών (βουλκανιζατέρ), κατηγορήθηκε για το αδίκημα της σωματικής βλάβης από αμέλεια τελούμενο από υπόχρεο. Κατά τη διάρκεια εργασιών ηλεκτροσυγκόλλησης  στο προαύλιο του χώρου του βουλκανιζατέρ, σε ζάντα με ελαστικό υπό πλήρωση, προκλήθηκε έκρηξη, από το ωστικό κύμα της οποίας τραυματίσθηκε ο ηλεκτροσυγκολλητής και έσπασαν τα τζάμια σε απόσταση εκατοντάδων μέτρων.     Ο παθών ισχυρίσθηκε ότι τελούσε σε σχέση πρόστησης με τον κατηγορούμενο που υποτίθεται ότι τον είχε προσλάβει για την εργασία ηλεκτροσυγκόλλησης της ζάντας του ελαστικού και ταυτόχρονα δεν είχε λάβει τα κατάλληλα μέτρα ασφαλείας ως υπεύθυνος του καταστήματος και δήθεν εργοδότης, για την αποφυγή του ατυχήματος.

Ο κατηγορούμενος ισχυρίσθηκε εξ αρχής ότι ο παθών λειτουργούσε ως ανεξάρτητος υπεργολάβος και πέραν από οποιαδήποτε δική του επιστασία και επίβλεψη και ότι θα πληρωνόταν απευθείας από τον τρίτο εντολέα – κύριο του ελαστικού χωρίς να υπάρχει εξαρτημένη σχέση ή σύμβαση εργασίας μεταξύ τους. Ισχυρίσθηκε επίσης ότι η παροχή του έργου έγινε στο χώρο του βουλκανιζατέρ λόγω αδυναμίας του παθόντος να μεταφέρει τη ζάντα του μεγάλου μηχανήματος έργου, στις εγκαταστάσεις του και της αδυναμίας του να το φουσκώνει και ξεφουσκώνει μετά την κάθε ηλεκτροσυγκόλληση για τη διαπίστωση της επιτυχούς διόρθωσης της διαρροής. Ο παθών ισχυρίσθηκε τα αντίθετα καθώς και ότι το ελαστικό είχε ήδη επισκευασθεί κατά το χρόνο της έκρηξης.

Το Δικαστήριο διέταξε πραγματογνωμοσύνη για να διαπιστωθεί εάν επιχειρούνταν ηλεκτροσυγκόλληση κατά την έκρηξη και εάν το ελαστικό τελούσε υπό πλήρωση ή όχι. Η πραγματογνωμοσύνη ήταν θετική στα ως άνω ερωτήματα.

Το Δικαστήριο δέχθηκε ότι δεν υπήρχε καμία σχέση πρόστησης μεταξύ θύματος και κατηγορουμένου και συνεπώς ούτε υποχρέωση επίβλεψης των χειρισμών του παθόντα. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ατύχημα προκλήθηκε λόγω αμέλειας του παθόντος ο οποίος, αποφάσισε μόνος του να προβεί σε διορθωτική ηλεκτροσυγκόλληση της ζάντας ενώ αυτή έφερε επάνω της ελαστικό υπό φόρτιση.

 

Υπόθεση του γραφείου μας.

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ – ΔΥΝΑΤΗ Η ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΔΗΛΩΣΗ ΟΦΕΙΛΗΣ ΤΟΥ ΚΑΘ’ΟΥ ΝΠΔΔ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΤΟ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΟ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΗΤΟ ΤΗΣ ΟΦΕΙΛΗΣ Η ΟΠΟΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΝΕΑΣ ΕΝΟΧΗΣ

(άρθρα 623 επ, 443, 625 ΚΠολΔ)

 

Προσωρινό αρχείο

Δυνάμει προκήρυξης περιφέρειας, διεξήχθη ανοικτός διεθνής διαγωνισμός (επαναληπτικός) για την ανάθεση υπηρεσιών μεταφοράς ατόμων για συγκεκριμένη χρονική περίοδο.

Στον εν λόγω διαγωνισμό συμμετείχαν και οι εντολείς μας, ιδιοκτήτες μεταφορικών μέσων, καταθέτοντας προσφορά για τμήματα του προβλεπόμενου από την προκήρυξη μεταφορικού έργου.

Όμως παρά του ότι, όπως προκύπτει από τα υπ’ αριθμ. πρωτ. …και …έγγραφα της καθ’ ης οι εντολείς μας εκτέλεσαν στο σύνολο το προβλεπόμενο από τις οικείες συμβάσεις έργο, και ταυτόχρονα συντάχθηκαν από την καθ’ ης και οι σχετικές καταστάσεις πληρωμής, που θεωρήθηκαν νομίμως για την πιστοποίηση της εκτέλεσης του έργου, δεν εκδόθηκε ποτέ χρηματικό ένταλμα πληρωμής, λόγω τυπικής ελλείψεως στη διοίκηση, αναγόμενη στη τήρηση της οφειλόμενης τυπικής διαδικασίας.

Το οφειλόμενο ποσό έχει καταστεί ληξιπρόθεσμο, απαιτητό και εκκαθαρισμένο όπως προκύπτει από τα ίδια τα έγγραφα της καθ’ ης που αποτελούν πλήρη απόδειξη.

Με έγγραφες δηλώσεις της καθ’ ης, ιδρύεται ενοχική υποχρέωση εκπλήρωσης της αναγνωρισθείσας απαίτησης, αφού συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις, οι οποίες συνίστανται στη δήλωση βούλησης του αναγνωρίζοντος αναφορικώς προς ορισμένη έννομη σχέση με πρόθεση υποχρέωσης, απευθυνόμενη προς εκείνον που αποκτά δικαίωμα με την αναγνώριση και την οποία (δήλωση) ο τελευταίος αποδέχεται, ρητώς ή σιωπηρώς.

Οι ως άνω δηλώσεις, οι οποίες είναι διαφορετικές από τη ρυθμιζόμενη από το άρθρο 873 ΑΚ αφηρημένη υπόσχεση ή αναγνώριση χρέους, ιδρύουν νέα αυτοτελή βάση υποχρέωσης προς εκπλήρωση παροχής, ήτοι ενοχή αυτοτελή και ανεξάρτητη από την υποκείμενη αιτία, όταν τούτο θελήθηκε από τους συμβαλλόμενους, οι οποίοι δεν απέβλεψαν μόνο στην παροχή αποδεικτικού μέσου περί της ύπαρξης του χρέους. Αποκλειστικός σκοπός της έγγραφης δήλωσης αναγνώρισης ορισμένου χρέους είναι η προσπόριση στον πιστωτή νέας βάσης αγωγής και η δημιουργία νέου λόγου υποχρέωσης για τον οφειλέτη. Επικουρικά οι ως άνω δηλώσεις συνιστούν αφηρημένη υπόσχεση χρέους, η οποία δεσμεύει απόλυτα την καθ’ ης.

Κατόπιν τούτων το Δικαστήριο δέχθηκε και εξέδωσε διαταγή πληρωμής, ποσού ίσου με το αναφερόμενο ως οφειλόμενο και ληξιπρόθεσμο, στη δήλωση της καθ’ ης.

 

Υπόθεση του γραφείου μας.