ΑΙΤΗΣΗ ΛΗΨΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΦΥΣΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ – ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ διότι δεν προέκυψε ΚΙΝΔΥΝΟΣ εκποιήσΗΣ ή κατ’ άλλο τρόπο ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΗΣ ΤΩΝ  περιουσιακΩΝ ΣΤΟΧΕΙΩΝ  με ΑΠΩΤΕΡΟ σκοπό ΤΗΝ ΜΑΤΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΕΝΩΝ αξιώσεΩΝ της αΙΤΟΥΣΑΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ

(ΑΡΘΡΑ 176 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ, 683 παρ. 1, 35 ΚΠολΔ, 686 επ. ΚΠολΔ, 682, 707 ΚΠολΔ)

το Μονομελές Πρωτοδικείο Πρέβεζας εκδικάζοντας αίτηση λήψης ασφαλιστικών μέτρων συντηρητικής κατάσχεσης για την προσωρινή δέσμευση περιουσιακών στοιχείων του εντολέως μας έκρινε ότι η συντηρητική κατάσχεση με την οποία επέρχεται προσωρινή δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη για να εξασφαλιστεί η μελλοντική ικανοποίηση της απαίτησης του δανειστή που πρέπει να είναι χρηματική, διατάσσεται ως ασφαλιστικό μέτρο μόνο σε περίπτωση επείγουσας περίπτωσης ή για την αποτροπή επικείμενου κινδύνου, η έλλειψη των οποίων καθιστά απορριπτέα την αίτηση.

Συνέχεια

ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Ο ΜΙΣΘΩΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΧΡΗΜΑΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΛΟΓΩ ΗΘΙΚΗΣ ΒΛΑΒΗΣ ΠΟΥ ΥΠΕΣΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ Η ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΚΛΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΚΑΙ ΥΠΑΙΤΙΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ ΜΟΝΟΝ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΝΤΟΠΙΖΕΤΑΙ ΕΙΤΕ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΝΟΜΟ ΕΊΤΕ ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΩΣ ΟΤΑΝ Η ΠΡΑΞΗ ΠΡΟΣΒΑΛΕΙ ΤΗΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΥΠΟΛΗΨΗ ΤΟΥ ΜΙΣΘΩΤΟΥ – Η ΜΗ ΕΓΚΑΙΡΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΓΟΔΟΤΗ ΤΟΥ ΔΕΝ ΕΠΑΡΚΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ ΤΟΥ ΩΣ ΑΝΩ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ

(ΑΡΘΡΑ 57, 59, 299, 914 και 932 του ΑΚ, 281 του ΑΚ, Αναγκαστικός νόμος 690/1945, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 8 του νόμου 2336/1995)

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Πρέβεζας απέρριψε αγωγή του αντιδίκου με την οποία ζητούσε την χρηματική ικανοποίησή του για προσβολή προσωπικότητας που υπέστη από παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του εντολέα μας – εργοδότη του, την οποία  στοιχειοθέτησε στην μη έγκαιρη καταβολή των αποδοχών του (ή μισθών υπερημερίας) χωρίς να επικαλείται την συνδρομή άλλων περιστατικών, η οποία όπως υποστήριζε στην υπό κρίση αγωγή του τον μείωσε ηθικά. Συγκεκριμένα, το ως άνω Δικαστήριο εφαρμόζοντας τις διατάξεις των άρθρων 57, 59, 299, 914 και 932 του ΑΚ, έκρινε ότι συνάγεται το δικαίωμα να ζητήσει κάποιος χρηματική ικανοποίηση για προσβολή της προσωπικότητάς του μόνο στις περιπτώσεις, που προσβάλλεται η προσωπικότητά του από παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά άλλου προσώπου, η οποία του προκαλεί ηθική βλάβη. Σε περίπτωση δε σύμβασης εξαρτημένης εργασίας, ο μισθωτός έχει το παραπάνω δικαίωμα από τον εργοδότη του, όταν πρόκειται είτε για παράνομη πράξη του τελευταίου, δηλαδή για πράξη, που βρίσκεται έξω από τα όρια του διευθυντικού δικαιώματος και είναι αντίθετη προς το νόμο, είτε πρόκειται για καταχρηστική άσκηση, του δικαιώματος αυτού, κατά την έννοια του άρθρου 281 του ΑΚ και επιπρόσθετα η πράξη να προσβάλλει την προσωπικότητα του εργαζομένου, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την επαγγελματική αξία και υπόληψή του.

Συνέχεια