ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΑΞΙΩΣΕΩΝ  ΕΜΠΟΡΩΝ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ, ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΛΛΟΤΡΙΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΛΕΥΣΗ ΠΕΝΤΕ ΕΤΩΝ – ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΟΥ Φ.Π.Α. ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΚΟΥ ΣΗΜΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ ΤΟΥ ΣΧΕΤΙΚΟΥ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΟΥ, ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΠΙΤΑΓΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΑΡΧΗΣ (ΟΠΩΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ), ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΟΣΟΥ ΤΗΣ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗΣ ΑΜΟΙΒΗΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 69 ΠΑΡ. 1 ΚΠολΔ

(ΑΡΘΡΑ 262 παρ. 1 ΚΠολΔ, 250 παρ. 1, 251 και 253 ΑΚ, 681, 688 έως 690 ΑΚ, 692 ΑΚ, 14 παρ. 1α, 23 ΚΠολΔ, 466 επ. ΚΠολΔ, 346, 904 ΑΚ, 219 ΚΠολ, 440 επ. ΑΚ)

 

Το Ειρηνοδικείο Ιωαννίνων, ως αρμόδιο για την εκδίκαση ένδικης αγωγής με τις διατάξεις  περί μικροδιαφορών και με αντικείμενο την καταβολή τιμήματος εμπορευμάτων και υπηρεσιών. Απόρριψη ισχυρισμού για ένσταση των άρθρων 400 επ. ΑΚ περί συμψηφισμού ανταπαιτήσεων με την αιτιολογία ότι ο οφειλέτης είχε εγκρίνει το επίδικο έργο κατά την παραλαβή του, οπότε έχει επέλθει απαλλαγή του αντιδίκου, κατά το άρθρο 692 του ΑΚ, από την ευθύνη του για τυχόν ελλείψεις του έργου. Συνέχεια

Advertisements

ΑΓΩΓΗ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ ΚΑΤΑ ΔΗΜΟΥ

ΤΙΣ ΑΓΩΓΕΣ ΓΙΑ ΑΜΟΙΒΕΣ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΑΣΚΕΙ ΤΟ ΤΕΕ – ΑΝ ΤΗΝ ΑΓΩΓΗ ΑΥΤΗ ΑΣΚΗΣΕΙ Ο ΙΔΙΩΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ ΝΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΤΟ ΤΕΕ.

(Βδ 30/31 Μαίου 1956 άρθρ 2, όπως αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρ 1 του ΠΔ 48/1994)

Εκκρεμής υπόθεση του αρχείου μας.

Συνέχεια

ΕΚΡΗΞΗ – ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΒΛΑΒΗ ΑΠΟ ΑΜΕΛΕΙΑ ΑΠΟ ΥΠΟΧΡΕΟ – ΑΤΥΧΗΜΑ ΕΝ ΩΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΕ ΒΟΥΛΚΑΝΙΖΑΤΕΡ– ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΑΝ ΤΟ ΘΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ – ΠΡΟΣΤΗΣΗ

(314 & 1α  και 315 & 1β ΠΚ)

 

Αριθμός αρχείου Μας 3577

 

Ο εντολέας, ο οποίος διατηρεί κατάστημα επισκευής ελαστικών (βουλκανιζατέρ), κατηγορήθηκε για το αδίκημα της σωματικής βλάβης από αμέλεια τελούμενο από υπόχρεο. Κατά τη διάρκεια εργασιών ηλεκτροσυγκόλλησης  στο προαύλιο του χώρου του βουλκανιζατέρ, σε ζάντα με ελαστικό υπό πλήρωση, προκλήθηκε έκρηξη, από το ωστικό κύμα της οποίας τραυματίσθηκε ο ηλεκτροσυγκολλητής και έσπασαν τα τζάμια σε απόσταση εκατοντάδων μέτρων.     Ο παθών ισχυρίσθηκε ότι τελούσε σε σχέση πρόστησης με τον κατηγορούμενο που υποτίθεται ότι τον είχε προσλάβει για την εργασία ηλεκτροσυγκόλλησης της ζάντας του ελαστικού και ταυτόχρονα δεν είχε λάβει τα κατάλληλα μέτρα ασφαλείας ως υπεύθυνος του καταστήματος και δήθεν εργοδότης, για την αποφυγή του ατυχήματος.

Ο κατηγορούμενος ισχυρίσθηκε εξ αρχής ότι ο παθών λειτουργούσε ως ανεξάρτητος υπεργολάβος και πέραν από οποιαδήποτε δική του επιστασία και επίβλεψη και ότι θα πληρωνόταν απευθείας από τον τρίτο εντολέα – κύριο του ελαστικού χωρίς να υπάρχει εξαρτημένη σχέση ή σύμβαση εργασίας μεταξύ τους. Ισχυρίσθηκε επίσης ότι η παροχή του έργου έγινε στο χώρο του βουλκανιζατέρ λόγω αδυναμίας του παθόντος να μεταφέρει τη ζάντα του μεγάλου μηχανήματος έργου, στις εγκαταστάσεις του και της αδυναμίας του να το φουσκώνει και ξεφουσκώνει μετά την κάθε ηλεκτροσυγκόλληση για τη διαπίστωση της επιτυχούς διόρθωσης της διαρροής. Ο παθών ισχυρίσθηκε τα αντίθετα καθώς και ότι το ελαστικό είχε ήδη επισκευασθεί κατά το χρόνο της έκρηξης.

Το Δικαστήριο διέταξε πραγματογνωμοσύνη για να διαπιστωθεί εάν επιχειρούνταν ηλεκτροσυγκόλληση κατά την έκρηξη και εάν το ελαστικό τελούσε υπό πλήρωση ή όχι. Η πραγματογνωμοσύνη ήταν θετική στα ως άνω ερωτήματα.

Το Δικαστήριο δέχθηκε ότι δεν υπήρχε καμία σχέση πρόστησης μεταξύ θύματος και κατηγορουμένου και συνεπώς ούτε υποχρέωση επίβλεψης των χειρισμών του παθόντα. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ατύχημα προκλήθηκε λόγω αμέλειας του παθόντος ο οποίος, αποφάσισε μόνος του να προβεί σε διορθωτική ηλεκτροσυγκόλληση της ζάντας ενώ αυτή έφερε επάνω της ελαστικό υπό φόρτιση.

 

Υπόθεση του γραφείου μας.

Aside

ΜΙΣΘΩΤΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ – ΑΓΩΓΗ ΕΞΩΣΕΩΣ ΛΟΓΩ ΥΠΕΡΗΜΕΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΜΙΣΘΩΜΑΤΩΝ – ΚΥΡΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ – ΕΝΣΤΑΣΗ ΣΥΜΨΗΦΙΣΜΟΥ ΜΕ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΠΑΡΟΧΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΞΟΦΛΗΣΗΣ – ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΣΤΟ ΜΙΣΘΙΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΦΕΤΕΙΟΥ

(647, 495, 516 533 παρ. 1 ΚπολΔ)

 

Προσωρινό αρχείο μας.

 

    Σύμβαση μισθώσεως οικίας και σύμβαση προσλήψεως της μισθώτριας από την εκμισθώτρια, ως οικιακής βοηθού των γονέων της. 

Η σύζυγος του ζεύγους των μισθωτών έχει ήδη δικαστικώς αναγνωρισμένες ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις κατά της εκμισθώτριας ύψους δεκάδων χιλιάδων €, λόγω μη καταβολής των δεδουλευμένων της από την εκμισθώτρια.

Η εκμισθώτρια, αντί καταβολής των οφειλομένων στη σύζυγο του ζεύγους των μισθωτών, ασκεί αγωγή για απόδοση του μισθίου κατά του συζύγου, απαιτώντας αφενός να μην πληρώσει ότι οφείλει, αφετέρου να εισπράττει και τα μισθώματα υπό την απειλή εξώσεώς τους. Η σύζυγος ασκεί κύρια παρέμβαση και υποβάλλει ένσταση συμψηφισμού και εξοφλήσεως. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απορρίπτει την κύρια παρέμβαση και διατάσσει την αποβολή της οικογένειας από το μίσθιο. Παρά την άσκηση εφέσεως, η εκμισθώτρια εκτελεί την απόφαση και προβαίνει σε έξωση.

Το εφετείο, αποδεχόμενο ότι η σύζυγος τυγχάνει συνμισθώτρια του μισθίου της κυρίας κατοικίας, δέχεται την κύρια παρέμβαση, δέχεται την ένσταση συμψηφισμού και εξοφλήσεως, απορρίπτει την αγωγή και διατάσσει την επανεγκατάσταση των μισθωτών στο μίσθιο.

                     Υπόθεση του γραφείου μας.

 

Aside

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΓΙΑ ΜΙΣΘΟΥΣ ΥΠΕΡΗΜΕΡΙΑΣ – ΑΟΡΙΣΤΙΑ ΑΓΩΓΗΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ, ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΑ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΚΟΝΔΥΛΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ – Η ΜΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΣΣΕ Η ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΠΟΥ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΝΟΜΙΜΕΣ ΑΜΟΙΒΕΣ ΕΠΙΣΗΣ ΣΥΝΙΣΤΑ ΑΟΡΙΣΤΙΑ

(223 ΚπολΔ, 221 παρ. 1 περ. α’, 216 παρ. 1 περ. γ’)

 

Προσωρινό αρχείο μας.

 

     Εργαζόμενοι σε εντολέα μας ΑΕ που διατηρεί ιχθυοτροφείο με έδρα τη ΒΙ.ΠΕ Πρέβεζας, άσκησαν αγωγή εναντίον της εν λόγω εταιρίας για καταβολή δεδουλευμένων αποδοχών. Οι εργαζόμενοι είχαν προσληφθεί με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου.

Οι ενάγοντες αιτούνταν να υποχρεωθεί η εναγόμενη εταιρία να τους καταβάλει σύμφωνα με τις διατάξεις περί συμβάσεων εργασίας, άλλως με τις διατάξεις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού το συνολικό ποσό των 58.316,86 ευρώ στη μεν πρώτη ενάγουσα και στον δεύτερο ενάγων το συνολικό ποσό των 54.178,39 ευρώ (συμπεριλαμβανόμενης της αποζημίωσης απόλυσης και δώρα Χριστουγέννων κλπ).

Κατά τη συζήτηση οι ενάγοντες προέβησαν με τις προτάσεις τους, α) σε εν μέρει μετατροπή του αιτήματος της αγωγής τους από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό, β) σε περιορισμό του ποσού της απαίτησής τους κατά ένα συγκεκριμένο ποσό. Δεν εξειδικεύτηκε όμως, ποια επιμέρους κονδύλια αφορά ο περιορισμός αυτός, ούτε συνάχθηκε ότι ο ανωτέρω περιορισμός θα γίνει αναλογικά στο κάθε επιμέρους κονδύλιο.

Επίσης δεν αναφέρεται στην αγωγή η ΣΣΕ ή διαιτητική απόφαση που εξομοιώνεται με συλλογική σύμβαση εργασίας που αφορά το συγκεκριμένο κλάδο εργαζομένων, των εναγόντων.

Το Δικαστήριο έκρινε αόριστη την αγωγή, για τους λόγους αυτούς και εφόσον δεν διευκρινίζεται ποιών αξιώσεων ζητείται η αναγνώριση και ποιών η καταψήφιση.

 

                              Υπόθεση του γραφείου μας.

Aside

ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΟΑΕΔ ΓΙΑ ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΕΠΙΔΟΤΗΣΗΣ

 

 

Αριθμός αρχείου 3286

 

Ιδιωτική υπάλληλος, η οποία εργαζόταν ως πωλήτρια, κατόπιν καταγγελίας της σύμβασης εργασίας από τον εργοδότη της, κατέθεσε αίτηση με όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά για την χορήγηση επιδόματος από τον ΟΑΕΔ. Η αίτηση αυτή έγινε δεκτή και εντάχθηκε στο πρόγραμμα επιδότησης ανεργίας.

Η εντολέας μας λάμβανε κανονικά το επίδομα ανεργίας επί 5 μήνες ώσπου αποφασίσθηκε η ανάκληση της απόφασης περί χορήγησής του και η επιστροφή ολόκληρου του καρπωθέντος ποσού. Αφού υποβλήθηκε σχετικό ερώτημα στον ΟΑΕΔ, οι υπάλληλοί του ενημέρωσαν ότι η ανάκληση οφειλόταν στο εξής: διαπιστώθηκε ύστερα από αντιπαραβολή στοιχείων στα αρχεία του ΟΑΕΔ και του ΙΚΑ, ότι κατά την ημερομηνία απόλυσής της ήταν έγκυος, γεγονός το οποίο, όπως προέκυψε, αποκρύφθηκε δολίως και ως εκ τούτου ο εργοδότης της δεν έπρεπε να καταγγείλει την μεταξύ τους σύμβαση εργασίας. Συνεπώς όλο αυτό το διάστημα η υπάλληλος αυτή έπρεπε να λαμβάνει σχετικό επίδομα από το ΙΚΑ και όχι από τον ΟΑΕΔ.

Η εντολέας μας ισχυρίσθηκε, όπως στην πραγματικότητα συνέβαινε, ότι πράγματι ήταν έγκυος (προσκομιθέντα ιατρικά έγγραφα), γεγονός το οποίο όμως δεν γνώριζε ούτε εκείνη και άρα ούτε και ο εργοδότης της, αφού κατά το χρόνο καταγγελίας της σύμβασης εργασίας βρίσκονταν μόλις στο δεύτερο μήνα της κύησης. Η ενιστάμενη πληρούσε και όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις που τάσσει ο νόμος για την χορήγηση του επιδόματος ανεργίας από τον ΟΑΕΔ.

Η εν λόγω ένσταση που κατατέθηκε ενώπιον της ειδικής επιτροπής ενστάσεων του ΟΑΕΔ έγινε ΔΕΚΤΗ.

Υπόθεση του γραφείου μας.

Aside

ΑΓΩΓΗ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΕΡΙ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ – ΕΝΣΤΑΣΗ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΛΟΓΩ ΑΚΥΡΟΤΗΤΑΣ ΣΥΜΒΑΣΕΩΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ – ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΑΓΩΓΗΣ ΛΟΓΩ ΑΟΡΙΣΤΙΑΣ – ΕΦΕΣΗ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ ΓΙΑ ΕΣΦΑΛΜΕΝΗ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΛΟΓΩ ΑΟΡΙΣΤΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΛΟΓΩ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑΣ – ΔΕΚΤΗ Η ΕΦΕΣΗ.

ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ, άρθρα 664-676 ΚΠολΔ

Άρθρα : ΕΚ 178/2002, Υιγ/ΓΠ/οικ 35797 άρθρο 1 (ΦΕΚ 1199 τ. β’ 11.4.12), Υιγ/ΓΠ οικ 60325 εγκύκλιο της Γεν Δνσης Δημόσιας Υγείας

ΑΡ. ΑΡΧΕΙΟΥ ΜΑΣ 3145

Εφόσον οι συμβάσεις εργασίας των εναγόντων ήταν άκυρες και ίσχυαν ως απλές σχέσεις εργασίας, μπο­ρούσαν να διεκδικήσουν τις αποδοχές τους μόνο με τις διατάξεις για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό. Όχι με τις διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας, στην οποίες στηρίζονταν η αγωγή, η οποία απορρίφθηκε πρωτοδίκως ως αόριστη.

Ανυπαρξία βάσης αδικαιολόγητου πλουτισμού στην αγωγή.

Έφεση του εναγομένου που θεωρεί ότι εσφαλμένα η εναντίον του αγωγή κρίθηκε ως αόριστη και όχι ως νομικά αβάσιμη.

Αν η σύμβαση που είχε καταρτισθεί είναι ή έγινε για οποιοδήποτε λόγο άκυρη, δημιουργείται ανάμεσα στον εργαζόμενο και στον εργοδότη απλή σχέση εργασίας, κατά την οποία ο μισθωτός διατηρεί τη δυνατότητα να θεμελιώσει τις αξιώσεις του για καταβολή δεδουλευμένων αποδοχών σύμφωνα με τις αρχές του αδικαιολόγητου πλουτισμού.

Με τη κρινόμενη αγωγή διώκεται, σύμφωνα με τα διαλαμ­βανόμενα σ’ αυτήν πραγματικά περιστατικά, να υποχρεω­θεί η εναγόμενη να καταβάλει στους ενάγοντες το ποσό των 18.939,92 ευρώ στον πρώτο και το ποσό των 18.624,32 ευρώ στη δεύτερη, νομιμοτόκως από την κατά νόμο δήλη ημέρα καταβολής εκάστου κονδυλίου, άλλως από την επίδοση της αγωγής, μέχρις εξοφλήσεως, το οποίο αφορά σε δεδουλευμέ­νες αποδοχές, επιδόματα (δώρα) εορτών Πάσχα και Χριστου­γέννων, που δεν τους καταβλήθηκαν, λόγω της υφιστάμενης μεταξύ των διαδίκων εργασιακής σχέσης.

Οι συμβάσεις εργα­σίας των εναγόντων ήταν άκυρες και ίσχυαν ως απλές σχέ­σεις εργασίας. Συνεπώς, η κρινόμενη αγωγή, όσον αφορά την επιδίκαση των αιτηθέντων κονδυλίων, κατά την ιστορική και νομική της βάση η οποία στηριζόταν μόνον σε έγκυρη σύμ­βαση εργασίας (και όχι στις διατάξεις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού), πρέπει ν’ απορριφθεί ως νόμω αβάσιμη και όχι ως αόριστη, όπως εσφαλμένα δέχθηκε το πρωτοβάθμιο δικα­στήριο, δεκτού γενόμενου του σχετικού λόγου της εφέσεως ως κατ’ ουσίαν βάσιμου.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ 28/9/2015